شهر ممنوعه
قسمت دوم
دور تا دور شهر ممنوعه را خندقی به عرض 52 متر فرا گرفته است. در هر ضلع از شهر دروازه ای قرار داده شده است
در شمال دروازه نيروی ايزدی, در جنوب دروازه ی نيمروز, در شرق دروازه ی گلباران شرقی, و در غرب: دروازه ی هارمونی بزرگ
معماری اين شهر به شيوه ی سلطنتی و کاملاً تشريفاتی می باشد. طبقاتی بودن جامعه ی آن زمان در شيوه ی معماری اين مجموعه بارز است. در طراحی کاخ های اين مجموعه با توجه به اهميتی که هر کاخ داشته (افرادی که در آن بودند – کاربرد آن و ...) تزئينات متفاوت است, هر چه مهمتر – با شکوهتر , به طور مثال قصر تای حه مرکزيت شهر ممنوعه را در اختيار دارد. در شمال ميدان بر سکوی مَرمَری سفيد رنگی و به بلندای 8 متر ساخته شده است و مساحت آن 30 هزار متر مربع و ارتفاع آن 40 متر می باشد اين قصر مجلل ترين معماری را در شهر ممنوعه دارد. اين قصر محل بر پايی فعاليت های مهم از جمله نشست امپراتور بر تخت. مراسم روز تولد امپراتوران, جشن ها و مراسم لشکر کشی است و پر عظمت ترين و بزرگترين قصر چوبی چين می باشد.
طبق نوشته ی مورخان در سلسله ی مينگ 100 هزار صنعتگر و يک ميليون کارگر در ساخت اين مجموعه ی عظيم (شهر ممنوعه) شرکت داشته اند. مصالح ساختمانی از سر تا سر امپراتوری برای ساخت اين مجموعه آورده شده بود. حتی از استانی چون يونن در فاصله ی چند هزار کيلومتری . آثار کشف شده در شهر ممنوعه در حدود 1 ميليون می باشد که اين تعداد يک ششم آثار باستانی کشف شده در کل چين می باشد و اين خود نشانی بر عظمت تاريخی – فرهنگی – هنری اين شهر می باشد. همان طور که گفتم شهر ممنوعه تشکيل شده است از چندين قصر و پيش از 9000 هزار اتاق (طبق يک سر شماری 5/9999) و علت ساخت اين تعداد اتاق در اين مجموعه به اعتقاد چينيان باستان بر می گردد که اعتقاد داشتند اقامتگاه امپراتور آسمانی دارای ده هزار اتاق می باشد و امپراتوران که پسران امپراتور آسمانی به شمار می رفتند بايد نسبت به امپراتور بزرگ احترام قائل بود و اقامتگاه آنها اتاق کمتری نسبت به اقامتگاه امپراتور بزرگ (پدر) داشته باشد. در تزئين داخلی اين سری کاخ هااز تصاويری اژدها بر ديوارها استفاده شده است که شمار اين تصاوير در حدود 13 هزار طرح می باشد و علت اين نوع تزئين داخلی ريشه در فرهنگ و اعتقادات مردم چين دارد که اژدها را نشان دهنده ی قدرت امپراتور و امپراتور(پسر آسمانی)اژده های حقيقی ناميده می شود.
