اپرای سیدنی قسمت دوم:
مزيت های مسيرهايی که از کنار فضاها عبور می کنند .
1- تماميت و يکپارچگی همه فضاها حفظ می شود .
2- وضعيت مسير انعطاف پذير است .
3- می توان از فضا های واسطه برای متصل کردن فضاها و مسيرها استفاده کرد .
تعريف از شکل کلی نمای بنا ( بحثی بر برونگرای اپرای سيدنی )
برای روشن تر شدن بحث ابتدا بايد گفت :
به هر حرکتی که از الگويی تکرار شونده از عناصر يا نقوش به صورت منظم يا نا منظم تکرار شده باشد ؛ ريتم گفته می شود . اين ريتم می تواند ناشی از ديد ما باشد که به دنبال عناصر تکراری ترکيب می رود ويا ناشی از جسم ما که به دنبال عبور کردن از يک توالی فضايی است . ضمنأ ريتم شامل نظريه ی بنيادی تکرار هم می باشد که در معماری برای سازماندهی فرم ها و فضاها مورد استفاده قرار می گيرد . تقريبأ همه انواع ساختمان ها از عناصری که به طور طبيعی تکرار شوند هستند , ساخته می شوند . نظير تکرار تيرها و ستون ها – دهانه های سازه ای تکراری و...
عناصر موجود در يک ترکيب نا منظم ؛ بر طبق موارد زير گروه بندی می شوند .
نزديکی يا مجاورت آن ها نسبت به هم
ويژگی های بصری مشترکی که آنها با هم دارند .
اصل تکرار برای سازمان دهی عناصر تکراری در يک ترکيب از هر دو مفهوم بصری که دربالا گفته شد استفاده می کند .در ساختمان اپرای سيدنی از اين ويژگی معماری استفاده شده است و تکرار يکی از ويژگی های بارز اين بنا می باشد که {همانند موج های دريايی توالی دارد.} در ساختمان اپرای سيدنی از توالی غلاف ها برای به وجود آوردن فضاها استفاده شده است .
